Duplikacja postaci na filmie

Etap 9: Ustal początek i koniec filmu.

Na obecnym etapie pracy powinniśmy mieć aktora widocznego dwa razy, który po prostu stoi w kadrze. Należy teraz upewnić się, że wszystko jest w porządku, to znaczy – sprawdzić, czy gdzieś nie nastąpiło obcinanie fragmentu obrazu. Przewiń myszą cały film i dokładnie obejrzyj wszystkie chwile, w których aktor wykonuje jakieś ruchy. Granica podziału, którą wstawiliśmy na poprzednim etapie wyznacza pionowy podział kadru, który jest nieruchomy. Nie w każdej scenie taki podział będzie wygodny i nie zawsze będzie pasował. Możesz napotkać na sytuacje, gdy w ogóle nie da się poprowadzić pionowej linii. Są to przypadki, których realizacja zależna jest od sytuacji, to znaczy, czasami trzeba postępować tak, a czasami inaczej. Istnieje cała gama sposobów, aby poradzić sobie w bardziej skomplikowanych przypadkach, wymaga to jednak większego doświadczenia.

Jeżeli usterki są niewielkie, mogą być niezauważone. Gorzej, gdy pół aktora znika za linią cięcia. Wtedy linię cięcia można przesunąć, aby ją lepiej dopasować do danego fragmentu sceny. Ruchome odcięcie można wykonać stosując animację zmiany parametru Right (w tym przypadku). Jeżeli masz taki problem, może to wyjaśnić Twój wykładowca. W PKB są kursy animacji, które tłumaczą jak zrobić animowaną na klatkach kluczowych zmianę dowolnego parametru (tak, wciska się I aby zapamiętać wartość w danej klatce). Zakładamy teraz dla uproszczenia, że podział stref jest taki, że aktor nie koliduje z nimi, i po prostu może sobie bezpiecznie stać w każdym kącie.

Sprawdź, czy początek filmu jest prawidłowy. Nie powinno zostać na filmie momentów w których widać, jak aktor się porusza. Jeżeli początek jest związany z wejściem lub wyjściem aktora z odpowiedniej dla nas pozycji, należy ominąć takie kadry. Można to zrobić, przesuwając początek lub koniec filmu.

Robi się to w dwóch krokach.

 

 

Krok 1: ustal początek filmu.

Przewiń wskaźnik bieżącego czasu w odpowiednią pozycję (1), tam gdzie chcesz, aby rozpoczynał się film. Może to być położenie daleko po początkowej pierwszej klatce (np. klatka 50). Taka sytuacja jest przedstawiona na rysunku poniżej.

Ustawianie początku filmu

Ustawianie początku filmu

Przesuń następnie mysz na oś czasu (gdziekolwiek) i naciśnij S (od angielskiego Start – początek). Spowoduje to automatyczne ustawienie klatki startowej na bieżącą pozycję. W przypadku obrazka powyżej jest to klatka numer 50. Zatem film rozpocznie się renderować od klatki 50, a wszystko, co jest wcześniej zostanie zignorowane. Pierwszą klatką filmu będzie to, co stoi w klatce 50.

 

 

Krok 2: Ustal miejsce końca filmu.

W bardzo podobny sposób należy ustawić koniec filmu. Zatem przesuń wskaźnik bieżącego czasu w miejsce, które będzie dobrym końcem filmu. Pamiętaj, że film musi zakończyć się, zanim zakończą się paski filmowe, które wstawiłeś. Gdy wybierzesz odpowiednie miejsce, przesuń mysz nad oś czasu, i naciśnij klawisz E (od ang. End – koniec). Sytuacja po ustawieniu końca filmu w klatce 230 wygląda tak, jak poniżej na rysunku. Zwróć uwagę na to, że w oknie osi czasu w miejscu klatki początkowej i końcowej masz wpisane wartości 50 i 230, które oznaczają nowy początek i koniec filmu.

Ustawienie początku i końca

Ustawienie początku i końca

Etap 10: Określ położenie i parametry wynikowego filmu.

Kolejnym etapem na drodze do utworzenia filmu jest określenie, w jaki sposób ma on być wyrenderowany. W tym procesie Blender może połączyć przygotowane przez nas paski w wiele różnych sposobów, tworząc nie tylko gotowy film, ale np. osobne klatki w postaci obrazków PNG. Aby określić jak ma być skompresowany film, należy wykonać kilka prostych operacji.

 

 

Krok 1: określamy miejsce docelowe dla renderowanego filmu.

Znajdź panel Properties, ten sam, który używaliśmy do określenia rozdzielczości. Powinien być nadal widoczny w górnym lewym rogu okna. W panelu tym odszukaj sekcję Output (ang. wyjście). Zapewne trzeba będzie trochę przewinąć listę paneli. Pierwszą rzeczą, którą należy zmienić w Output jest miejsce, w które zostanie zapisany nasz film. Domyślnie jest to katalog tymczasowy, jednak możemy to zmienić na katalog bieżący, ten sam, gdzie zapisano sam plik BLEND. Wpisz nazwę wyglądającą jak dwie ukośne kreski – w Blenderze taki zapis oznacza „katalog lokalny” lub „bieżący”, określany względem położenia pliku macierzystego.

Miejsce docelowe filmu

Miejsce docelowe filmu

 

 

Krok 2: ustalamy format filmu wynikowego.

Domyślnie jest ustawione kodowanie PNG, co powoduje że cały film będzie w postaci osobnych klatek w formacie obrazków PNG. Nie chcemy tego. Należy zmienić kodowanie, wybierając format FFMPEG z listy otwieranej po kliknięciu w PNG:

Ustalanie formatu filmu

Ustalanie formatu filmu

Po wybraniu formatu wideo, pojawi się poniżej sekcji Output jeszcze jedna nowa, zwinięta sekcja – Encoding. Zawartych tam opcji nie musimy zmieniać. Jeżeli jednak robimy film z dźwiękiem, wtedy należy w niej wybrać odpowiedni kodek dźwięku. W naszym przypadku domyślne opcje wystarczą.

 

 

Krok 3: określamy format kodowania filmu.

Jest to opcja dla zaawansowanych, ale nasz film będzie lepiej się odtwarzał oraz wyświetlał, jeżeli ją zmienimy. Rozwiń zakładkę Encoding (punkt 1), następnie rozwiń menu w którym jest napisane Matroska (punkt 2 – na obrazku widać tam napis AVI), a potem wybierz z rozwiniętego menu format kontenera AVI (punkt 3). Dzięki temu film, który powstanie, będzie miał rozszerzenie AVI, a nie MKV, i nieco inną budowę wewnętrzną.

Format kontenera

Format kontenera

 

Pages: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12

A Ty co o tym myślisz?