Duplikacja postaci na filmie

Etap 2: zaimportowanie filmu do Blendera

 

Krok 1: Utwórz na swoim komputerze katalog o nazwie np. „PRODUKCJA”.

Będziemy w nim przechowywać wszystkie pliki i elementy naszego projektu. Będzie to nasz „katalog roboczy”. W katalogu tym przeprowadzimy proces renderowania nowego filmu. Zwykle podczas produkcji tego typu materiałów pojedynczy, prosty katalog nie wystarcza, dlatego tworzy się często katalogi dodatkowe, np. „audio„, „src„, „images” lub inne. W naszym przypadku nie potrzebujemy takich dodatkowych katalogów, ponieważ nasz projekt będzie bardzo prosty. Jeżeli będziesz pracował z kilkoma nagraniami na raz, warto założyć dla nich osobny podkatalog, np. „filmy„, „źródła„, lub cokolwiek, co będzie dla Ciebie i Twoich współpracowników zrozumiałe.

 

 

Krok 2: Uruchom Blendera.

Blender po uruchomieniu otwiera się z tzw. domyślnej konfiguracji fabrycznej. Pierwszym oknem, które należy zamknąć jest splashscreen (zobacz obrazek poniżej).

Splashscreen

Splashscreen – znika gdy kliknie się w niego myszą.

 

Krok 3: Obejrzyj i zrozum działanie interfejsu Blendera.

W tym kroku warto poznać parę ważnych szczegółów, które ułatwią Ci pracę. Przeczytaj zatem uważnie poniższe porady i postaraj się je zapamiętać, aby potem łatwiej było posługiwać się programem. Jest tylko kilka ważnych zasad:

Interfejs Blendera

Interfejs Blendera

 

WAŻNE ZASADY:

  • zapamiętaj znaczenie skrótów:
    LMB – lewy przycisk myszy (od ang. left mouse button),
    RMB – prawy przycisk myszy (od ang. right mouse button) – ZAZNACZANIE,
    MMB – środkowy przycisk myszy, czyli rolka, którą można wcisnąć (ang. middle mouse button) – PRZESUWANIE,
    ROLL – rolka myszy, można ją pokręcić, aby uzyskać ZBLIŻENIE,
    Ctrl+S – zapisanie pliku (zapisuj często!),
    Alt+A – start animacji lub odtwarzania filmu,
    ESC – klawisz w lewym górnym rogu klawiatury, tzw. „eskejp” (ang. escape – ucieczka, wyjście). W Blenderze często przerywa aktualnie wykonywaną operację (np. zatrzymuje animację),
    Ctrl+Z – cofnięcie nieudanej operacji. Domyślnie masz 32 cofnięcia. Jeżeli za bardzo cofniesz, Ctrl+Shift+Z powoduje „cofnięcie cofnięcia”, czyli w efekcie powtórzenie operacji poprzednio cofniętej.
  • Blender jest programem bardzo złożonym i jego pełne opanowanie jest trudne. Jeżeli Twój prowadzący nie będzie wiedział jak rozwiązać dany problem, zapytaj głównego wykładowcę lub poszukaj rozwiązania w Internecie.
  • Skróty klawiszowe działają w tym obszarze, w którym jest mysz. Dlatego zwracaj uwagę gdzie przesuwasz strzałkę myszy podczas pracy z klawiaturą. Podczas pracy odpowiednie skróty będą podane, ale pamiętaj, aby mysz umieścić w obszarze działania, w którym pracujesz. Blender z myszą w przypadkowym miejscu nad jakimś menu lub gdzieś nad panelami może obsługiwać inne klawisze lub nie reagować na te, które naciskasz.

 

Krok 4: Przełącz Blendera w tryb pracy z materiałami wideo.

Znajdź górne menu w oknie Blendera. W tym oknie znajduje się menu widoków, które pokazuje poniższy obrazek. Otwórz to menu i wybierz Video Sequence Editor. Numerki pokazują kolejność klikania.

Wybór VSE

Wybór VSE

Blender w widoku VSE znacznie się różni od Blendera w widoku 3D (w którym widać było kostkę). Będziemy pracować w VSE nad naszym filmem.  Zanim to nastąpi, trzeba zrozumieć czym są nowe obszary ekranu. Obejrzyj poniższy rysunek.

Elementy VSE

Elementy VSE

W tym widoku pracuje się z filmami, dźwiękiem, obrazami, maskami, efektami, itp. Edytor ten nosi nazwę „Nieliniowego Edytora Wideo” ponieważ edycja, którą można w nim robić, jest nieliniowa. Obszar podpisany jako „Paski filmowe” zawiera wstawiane przez nas paski, zawierające informacje o obrazie lub dźwięku. W kolejnym kroku wczytamy taki pasek. Zwróć uwagę, że aby wczytać prawidłowo pasek, należy ustawić wskaźnik bieżącego czasu na pierwszą klatkę. Wygląda on tak:

Wskaźnik aktualnego czasu

Wskaźnik aktualnego czasu

Aby przestawić wskaźnik na początek filmu (do pierwszej klatki) możesz nacisnąć Shift+Left (klawisz Shift razem z klawiszem strzałki w lewo). Możesz także sterować odtwarzaniem i przewijaniem filmu za pomocą narzędzi dostępnych w oknie czasu (ang. Timeliner). Naciśnięcie dużej strzałki w przód powoduje start odtwarzania animacji lub filmu, natomiast naciśnięcie strzałki podwójnej w lewo przewija film do początku.

Okno czasu

Okno czasu

 

 

Krok 5: Wczytaj film do VSE.

Znajdź menu w dolnym obszarze pasków filmowych. Kliknij na polecenie Add (dodaj). Z otwartego menu możesz wybrać kilka różnych elementów. Wybierz Movie. Jeżeli nie jesteś pewny, czy dobrze postępujesz, zobacz poniższy rysunek, na którym numerkami zaznaczono kolejność postępowania.

Menu dodawania filmu

Menu dodawania filmu

Twoim oczom ukaże się nowy panel wczytywania zasobów, w którym należy znaleźć odpowiednie miejsce w systemie plików (nasz katalog roboczy), a potem sam plik z filmem, który chcemy zaimportować. Wygląd przykładowego okna z wczytywaniem filmu może mieć postać taką, jak poniżej.

Okno importu pliku

Okno importu pliku

Tuż po imporcie pliku w VSE zobaczysz dwa paski (zwykle dwa, jeżeli kamera zapisała strumień audio i wideo).

Paski VSE

Paski VSE. Górny zawiera informację o dźwięku, a dolny o obrazie filmowym. Możliwe jest wstawienie też różnych innych rodzajów pasków.

Po zaimportowaniu filmu w obszarze edytora pasków VSE ukazać się powinny dwa paski w kolorach zielononiebieskim i ciemnozielononiebieskim. Jasnozielononiebieski pasek to strumień audio, ciemniejszy to strumień wideo. Kliknij RMB myszą na jaśniejszy pasek i usuń go, naciskając klawisz X. Pojawi się pytanie, czy na pewno usunąć ten pasek, w formie małego menu z tytułem „OK?”. Potwierdź operację klikając w to menu. Obrazek przedstawiający tę sytuację możesz zobaczyć poniżej.

Usuwanie paska z VSE

Usuwanie paska Audio z VSE. Pozostanie tylko pasek z filmem.

 

 

Krok 6: Zapisz plik BLEND w katalogu roboczym projektu.

Aby nie stracić wyników swojej pracy na skutek błędu lub awarii programu, zapisz swój projekt na obecnym etapie. Aby to zrobić, wystarczy nacisnąć Ctrl+S.  Zapisanie pliku przebiega w podobny sposób, jak otwieranie: pojawi się okno do zapisu pliku, w którym trzeba najpierw znaleźć swój katalog roboczy, a następnie w polu nazwy wpisać nazwę projektu, np. duplikacja. Przykładowy widok fragmentu okna w którym określono nazwę pliku do zapisu wygląda tak, jak na poniższym obrazku.

Określenie nowej nazwy pliku przy zapisie

Określenie nowej nazwy pliku przy zapisie

Kolejne zapisy pliku za pomocą kombinacji Ctrl+S nie spowodują już takiego samego pytania o nazwę pliku. Dzieje się tak tylko raz. Kolejne zapisy będą odbywały się z uproszczonym zapytaniem o pozwolenie na zapis pliku pod istniejącą nazwą. Jest to pokazane na rysunku poniżej:

Ponowny zapis pliku

Ponowny zapis pliku

Pages: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12

A Ty co o tym myślisz?